اطلاعات عمومی
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
انواع سازهای کوبه ای
سازهای کوبه ای به دو دسته کلی تقسیم می شوند:
1. سازهای کوبه ای با کوک مشخص:
- این دسته از سازها دارای ارتفاع صوتی مشخص هستند و می توان ملودی را با آنها نواخت.
- از جمله ی این سازها می توان به زیلوفون، ماریمبا، ویبرافون، گلوکن اشپیل، تیمپانی و ... اشاره کرد.
2. سازهای کوبه ای با کوک نامشخص:
- این دسته از سازها ارتفاع صوتی مشخصی ندارند و بیشتر برای ایجاد ریتم و ضرب آهنگ استفاده می شوند.
- از جمله ی این سازها می توان به دف، دایره، تنبک، دهل، طبل، سنج، کاسه کوزه، قاشقک، ماراکاس و ... اشاره کرد.
برخی از سازهای کوبه ای رایج در ایران عبارتند از:
- دف: از جمله سازهای کوبه ای membranophone است که دارای پوسته ای از پوست گاوسفند یا پلاستیک و قاب چوبی است. دف را با انگشتان نواخته می شود و از آن برای اجرای موسیقی سنتی ایرانی استفاده می شود.
- دایره: ساز کوبه ای membranophone شبیه به دف است با این تفاوت که اندازه کوچکتری دارد و قاب آن از فلز ساخته می شود. دایره را نیز با انگشتان نواخته می شود و از آن برای اجرای موسیقی سنتی ایرانی استفاده می شود.
- تنبک: از جمله سازهای کوبه ای membranophone است که دارای دو پوسته از پوست گاوسفند و قاب چوبی است. تنبک را با انگشتان و دست نواخته می شود و از آن برای اجرای موسیقی سنتی ایرانی و همچنین موسیقی جاز استفاده می شود.
- دهل: از جمله سازهای کوبه ای membranophone است که دارای اندازه بزرگی است و از آن در موسیقی جنگی و همچنین مراسم مذهبی استفاده می شود. دهل را با دو چوب نواخته می شود.
- طبل: از جمله سازهای کوبه ای membranophone است که دارای اندازه های مختلف است و از آن در موسیقی جنگی و همچنین مراسم مذهبی استفاده می شود. طبل را با چوب یا دست نواخته می شود.